لیلیت

بدون پیش زمینه ذهنی تلگرامو باز می‌کنم. چند وقت پیش در اوایل جنگ یه بار نتم وصل شد اونم با کمک بچه های رزبلاگ، بعد یه پیام برای اکانتم اومده بود. جالب بود، یه پسری که انگار تازه عضو انجمن کتاب شده بود نظرمو راجع‌به سوکورو تازاکی خونده بود و تو اون بحبوحه بی نتی پیام داده بود بیا راجع‌بهش باهم صحبت کنیم. خب نظراتم مال یه سال پیش بود و تا به خودم بجنم قطع شدم.

ولی من عاشق پس از تاریکیم، حتی شهر و دیوارها حتی گوسفند مد وحشی حتی سرزمین عجایب و بی رحم اما اولویت من پس از تاریکیه. بچه های انجمن میگن سلیقه‌‌ی نادری داری.

کافکا رو به برادرم معرفی کردم اما نخوند گفت چند صفحه خونده و خوشش نیومده.

کل امروز به دوخت گذشت.