این زبان انگلیسی داستانی شده. من تو مدرسه کلاس زبان میرفتم و زبانم خیلی خوب بود. اول دبیرستان رها کردم و افتادم تو ریاضی فیزیک ملعون. بهرحال. یه دوره کنکور زبان دادم همچنان دوست داشتم زبان رو خیلی بیشتر از ریاضی اما کمتر از هنر. هرچند زبان نخوندم دانشگاه. الان همیشه روتین دارم اما هیچوقت تموم نمیشه. نمی‌دونم مشکلم باهاش چیه. گاهی فکر میکنم چون خودمو قاطی زبان های دیگه کردم نسبت به انگلیسی حس خوبی ندارم. خب الان بایدیه. این کاریه که امسال باید بکنم. حداقل تسلط در نوشتار. لولم متوسطه. تو لغت خوبم خیلی چیزها رو بلدم اما یادم رفته. نمی‌دونم چرا رغبتی ندارم بشه.

یه چیزی میگم اما زیاد یا آلمانی هم حال نمیکنم. در حد لغت سازی خوشم میاد.

نمی‌دونم دیگه هرچیزی که نرمال و خوبه من دوست ندارم.

خونه تنهام و دارم زندگی میکنم. فکر کنم آرزوم داره این میشه. تنها زندگی کردن.

وقتی میبینم تنهایی کیفیت زندگیم فرق داره چطوری خودمو گول بزنم؟

شما چطوری انجام میدین؟

من مشرف به پنجره. هر پنجشنبه بیهوده می اومد من از پنجره میدیدمش اون به بالا نگاه میکرد. هر اردیبهشت میدیدمش هر اذرماه. بدون کلامی. بدون کلامی.

حالا نمی‌بینمش حالا نیست حالا آرزوم برآورده شده دیگه از یه راه رد نمیشیم. حالا زنی که دوستش داره شبیه منه.

مرد گم شده بود. کاپیتان نمی‌دانست کجاست. پنجره زیردریایی را محو گرفته بود. موهای زن خیس بود. 

صبح بیدار شد. موهایش بوی دریا میداد.

خام و مخدوش از تصور آنی.

چند روز پیش با یکی یه صحبتی کردم راجع‌به مشکل که راجع‌به علاقه به دوست معمولیش بود. اون دوست معمولیش به خصیصه مشترکی با یه آدمی که من در گذشته می‌شناختم داشت. هرچند اون آدم گفت این ها یکی نیستن. اما چطور ممکنه چنین همزمانی ای پیش بیاد چون اون آدم در گذشته من درست دو روز بعد این مکالمه از کانالم لغت داده منو از کانالش ریمووو کرد و چت هامونو دوطرفه پاک کرد حالا من دوساله با این آدم حرف نزدم. و حتی به اون شخص هم مشخصا چیز بدی نگیتم راجبهش.

چطور خودمو قانع کنم هم رو نمیشناسن؟

در ادامه با اون دختر چند ساله دوستم اما شناختم به حدی نیست که بدونم راست میگه. بعد رفتار پسره برام مهم نیست فقط می‌خوام بدونم دختره اگه امن نیست که دیگه ارتباطی نباشه.

اگر منو به شکل هارمونیکا تصور کنه چی؟

به این فکر می‌کنم که براش نامه بنویسم.

برای د عزیز. برای دست هایش گیر کرده در گلویم.

برای وقتی که حالم را میپرسد.

برای وقتی که در آغوشش در تاریکی به ماهتاب نگاه میکنم.

برای وقتی که راز هایش را میگوید.

د عزیزم 

نمی‌دانم در کجای زندگی جا مانده‌ام. امیدوارم مرا به خاطر بیاوری.

اگر منو به شکل هارمونیکا تصور کنه چی؟

به این فکر می‌کنم که براش نامه بنویسم.

برای د عزیز. برای دست هایش گیر کرده در گلویم.

برای وقتی که حالم را میپرسد.

برای وقتی که در آغوشش در تاریکی به ماهتاب نگاه میکنم.

برای وقتی که راز هایش را میگوید.

د عزیزم 

نمی‌دانم در کجای زندگی جا مانده‌ام. امیدوارم مرا به خاطر بیاوری.

مردی جذاب تره که چنگ بزنه یا مردی که هارمونیکا. هردو درگیر دستن اما من هارمونیکا رو میپسندم چون دست ها رو به وضوح میبینم.

امروز خیلی خسته‌ام دیروز هم خیلی خوابیدم. راستش دارم عادت شب بیداری پیدا میکنم. مدتیه کافئین نمی‌خورم و اینقدر روی بدنم لاجونم اثر گذاشته ترکش که نمیدونید. حالا هر روز هم نمی‌خوردم یا زیاد.

قسمت آخر یادداشت های ردیف آخر رو دیدم تو پرم خورد چون اون چیزی که اولین بار اومد تو ذهنم رو خیلی جدی نگرفتم. حتی از شهودم اینقدرم استفاده نمیکنم. اونوقت با عشق فراوان تابستان بی پایان رو شروع کردم اما تا بیست و چند هم که رفتم دیدم چرا این‌قدر کشش کمه. داستان اذیتم کرد. میدونی اون مرحله خواستم و نرسیدن اینا به جوری بود هیچ رقیب و مانعی نبود چندان و این دوتا همش میدونستن همو دوست دارن

 سریال کره‌ای چینی اینجوریه که طرف ممکنه فقط صورتش رو نزدیک صورت پارتنرش ببره و تو قلبت پروانه‌ای بشه. راستش شد اونم اوایل که مدرسه میرفتن. بعد همه چی جوری بود که دیگه ادامه ندادم فقط چند قسمت مونده بود تموم بشه. حقیقتا دوره بزرگسالی شوم حتی بوسه و رابطه شون اندازه یه رمان با سریال یوتیوب برام جالب نبود .

بعدتر از بیخوابی به مینی سریال یوتوبی دیدم. اسمش کراش دبیرستان بود و ادیتور ها به قسمت رو توی یه قسمت اشتباهی لینک کرده بودن اما بد نبود

 انتظار اثر فاخر نیست. شما فکر کن داری رمان زرد عاشقانه می‌خونی.

بهرحال روز خوبی نیست برای اینکه مامانم تو مخم بره اما می‌ره مثل متتته. دیشب قبل خواب داشتم فکر میکردم حتی دوست ندارم برای قرار فردا به کافه محبوبم برم زندگی اینجوریه الان برام.